COACH ME - Brisk

Een mental coach alleen iets voor watjes?
Niet meer.
Een op de vijf directeuren in Nederland heeft een personal
coach. Ook de meeste ministers zijn aan de mental coach.
Managers vertellen hun ervaringen.

Ik doe nu alles op intuïtie’

Wie: Arjan ter Linden. Directeur The Human Effect.
Waarom? Werken aan intuïtie
Coach: Sander Rutgers.
‘The Inner Game: spelen en werken vanuit innerlijk weten. Kennen elkaar van de tennisbaan.
Resultaat: Geleerd op intuïtie te vertrouwen
Prijskaartje: 150 euro per uur.
Een sessie duurt 2 tot 3 uur. Betaald via de zaak.

“In mijn eerste baan als organisatieadviseur werkte ik 80 uur per week. Op een dag zakte ik zomaar in elkaar. Geen hartinfarct maar een burn out. Dat was de eerste keer dat ik besefte dat ik grenzen had. Mijn batterij én oplader waren stuk en ik heb een jaar de tijd genomen om mijn energie terug te krijgen.
Ik had altijd gedacht dat ik goed bezig was, maar zag toen dat ik alleen aandacht had voor mijn carrière. Had geen enkel contact met mijn gevoel.
Na dat jaar realiseerde ik me dat ik meer uit mijn talent moest halen en uiteindelijk ben ik voor mezelf begonnen met The Human Effect.
Samen met twaalf freelance professionals adviseren we teams en organisaties.
Ik ben altijd bezig gebleven met mijn persoonlijke ontwikkeling. Tijdens een tennistoernooi kwam ik Sander Rutgers tegen.
Hij werkt volgens de Inner Game en gaat ervan uit dat je het beste leert door op je intuïtie te vertrouwen. Als ik iemand aanneem
bijvoorbeeld, weet ik heel snel of ik met hem in zee wil of niet. Toch heb ik de neiging om zijn cv te bestuderen en rationele argumenten te bedenken. Dat hoeft helemaal niet.
Sander gebruikt het tennis om je bewust te maken van wie je bent. Naast de fysieke
oefeningen voer je gesprekken naast de baan.
De eerste keer begon hij gewoon wat ballen te slaan. Dat ging steeds sneller en hij liet me alle hoeken van de baan zien. Toen vroeg hij me: waarom sla je al die ballen terug? Waarom laat je de moeilijke niet lopen en kies je alleen de lekkere ballen? Toen zag ik dat het tennis een prachtige metafoor is voor mijn werk.
Als manager van een team ben ik vaak heel reactief; de hele dag komen er impulsen op me
af waar ik iets mee moet. Net als die tennisballen.
Ik leer dus beter kijken naar waar ik echt iets mee wil doen. De rest laat ik lopen.
Die fysieke oefeningen laten me dingen zien die rationeel nog niet helder zijn. Ook als je nog nooit een racket hebt vastgehouden is dit een zinnige manier van coaching. Ik moest
een keer linkshandig spelen, terwijl ik rechtshandig ben. Die ballen vliegen alle kanten op.
Je leert namelijk het beste door fouten te maken. Je kunt boos worden nadat je tien ballen hebt uitgeslagen. Je kunt ook zeggen; ik ga er nog zeker zeventig misslaan, dat is niet erg, laat maar komen. Als je je niet bezighoudt met het resultaat, ben je geconcentreerder op wat je doet. Een kind dat leert lopen valt heel vaak. Dan weet het: zo moet het dus niet. Laat ik het eens anders proberen. Succes is het gevolg van veel fouten.
Ik kies een doel, maar niet de route. Als ik kijk waar ik de bal precies wil hebben, gaat die
vaak net uit. Als ik me concentreer waar die ongeveer terecht moet komen, gaat die bijna
altijd in. Dat heeft me geleerd los te laten. Ballen laten lopen. Het gevolg is dat je meer aandacht krijgt voor de essentie.”

Bron: Brisk - Coach me - www.briskmag.nl